Dziwne warunki dziwne stworzenia
14 października 2011; Kategoria: Flora i fauna; Tagi: barwa, czucie, ewolucja, fiordy, jaskinia, oczy, opuszczenie, organ, rozwój, ryba, siarka, zanik, ławice
Słona woda, w przeciwieństwie do słodkiej nie powoduje erozji wapienia. Skaliste fiordy wysp Biednych Rycerzy Nowej Zelandii są podziurawione morskimi jaskiniami. One także stały się schronieniem dla wielu gatunków. Po połowach, ogromne ławice ryb, wracają do jaskiń, które są dla nich schronieniem przed drapieżnikami. Jest to dla nich miejsce nocnego odpoczynku. W jaskiniach tych mieszka znacznie więcej gatunków ryb. Niektóre opuszczają jaskinie każdego wieczoru, ponieważ żywią się wyłącznie w nocy. Wiele jaskiń przypomina wyspy. Są odcięte od zewnętrznego świata i od innych grot. Izolacja ta przyczyniła się do ewolucji bardzo dziwnych stworzeń. Są to troglobionty, zwierzęta, które nigdy nie opuszczają jaskiń Za przykład mogą tu służyć salamandry jaskiniowe, czy belizyjski biały krab. Zwierzęta te nie mają oczu, zanikły w procesie ewolucji, ale mają rozwinięte inne organy czuciowe. W niektórych jaskiniach jest ogromne stężenie gazów, a woda tam płynąca zabarwiona jest siarką. Trudno spodziewać się tam, jakiego kol wiek życia, a jednak Polinezje jaskiniowe radzą sobie nieźle, pomimo kwasu siarkowego i niskiej zawartości tlenu. Woda w jaskiniach nie tylko powoduje samą erozję, ale także buduje. W tej wodzie jest bardzo dużo rozpuszczonego wapienia. Kiedy połączy się on z powietrzem w jaskini, część utworzy minerał, zwany kalcytem. W taki sposób formują się fantazyjne, dekoracyjne formy, zwisające z sufitu, zwane stalaktytami. Każda kropla pozostawia jedynie minimalne ilości kalcytu, ale w miarę czasu, w wyniku tego procesu, powstają niesamowicie efektowne kształty. Jeśli woda sączy się przez sklepienie dość szybko, kalcyt odkłada się na podłodze jaskini i tworzy stalagmity. Dzięki zmianom w przepływie wody i ruchu powietrza, tworzą się przeróżne formy skalne, wszystkie jednak powstają dzięki jednemu i temu samemu procesowi, czyli powolnemu odkładaniu się rozpuszczonego wapienia. Kiedy stalaktyt połączy się ze stalagmitem, powstaje kolumna. Powstawanie struktur, takich jak te, w amerykańskich jaskiniach, może trwać wiele tysięcy lat, ale czasem cały proces tworzenia zamiera, a jaskinie wyglądają, jakby nie było w nich najmniejszego życia.
Karkonosze
2 września 2011; Kategoria: Polska; Tagi: choroba, leczenie, narząd, oczy, ruch, terapia, tradycja, walor, wiek
Cieplice Zdrój są znaną miejscowością uzdrowiskową ze względu na doskonałe walory lecznicze przede wszystkim narządów ruchu. Cieplice rozsławione zostały przez bijące tutaj źródła, które mają już swoją długowieczną tradycję. Woda tych źródeł wynosi około 90 stopni Celsjusza, co przeciętnemu człowiekowi wydaje się wręcz niemożliwe. Woda ta jest bogata w krzem, związki siarki oraz fluor. To właśnie do Cieplic Zdrój przyjeżdżają chorzy, którzy chcą wyleczyć schorzenia rąk czy nóg, wszelkiego rodzaju urazy ortopedyczne, dolegliwości reumatyczne, czy choroby nerek, układu moczowego, nerwowego, a także choroby oczu. Do leczenia oprócz słynnych wód stosuje się tutaj także leczenie światłem, okłady borowinowe oraz inne metody terapii. Poza tym na dobre samopoczucie doskonale wpływa tutejszy klimat, a przede wszystkim spacery po okolicznych lasach. Cieplice Zdrój mogą się także pochwalić bogatym życiem kulturalnym i rozrywkowym. Przyjeżdżając tutaj nie tylko uzdrowimy nasze ciało, ale także i duszę, dzięki licznym koncertom. Karpacz, to jedna z najładniej położonych miejscowości wypoczynkowych w Polsce. Zapierające dech w piersiach widoki na Karkonosze sprawiają, że chcemy tam wracać po raz kolejny i kolejny. Poza tym życzliwość mieszkańców również nie jest bez znaczenia. Tutaj można odpocząć zarówno latem, jak i zimą. Bogata baza noclegowa i gastronomiczna zaspokoją gusta nawet najbardziej wybrednych turystów. Natomiast mnóstwo klubów, pubów i dyskotek pozwoli nam ciekawie spędzić wieczór. A co można robić w Karpaczu. Podstawa to wycieczki górskimi szlakami. Z Karpacza można dostać się na najwyższy szczyt w Karkonoszach, czyli Śnieżkę. Należy pamiętać jednak o tym, że panuje tam bardzo niska temperatura, gdyż niemal przez prawie cały rok powietrze ma temperaturę poniżej zera. Na tych, którzy nie czują się na siłach, aby wejść na górę, która ma wysokość ponad 1600 m.n.p.m. czeka kolejka linowa na Kopę, którą pokonamy ponad połowę drogi. Schodząc ze szczytu warto wejść na szlak niebieski, aby udać się do Doliny Małego Stawu.