Jurajskie warownie
4 października 2011; Kategoria: Polska; Tagi: ciekawość, dno, jaskinia, kilometr, miejscowość, ocean, sprawa, szachownica, warownia
Jurajskie jaskinie to kolejna charakterystyczna dla Jury turystyczna atrakcja. Jednak jaskinie te bywają bardzo niebezpieczne i zdradliwe dla przeciętnych turystów amatorów. Kiedyś na dnie oceanu znajdowały się skorupy martwych zwierząt, jednak gdy morze wyschło z upływem wieku stawały się coraz twardsze, aż w konsekwencji przerodziły się w obecne jaskinie, groty i liczne ostańce. Jednak trzeba wiedzieć, że wszystkie budowle z wapienia szybko ulegają zniszczeniu, a to przez erozję, czyli wypłukiwanie skał. Jaskinie rozsiane są po całej Wyżynie, ale największe ich skupisko jest w okolicach Krakowa. Szkoda tylko, że są one niszczone przez turystów, a niestety nie ma sposobu na ich odbudowę z czego wiele osób nie zdaje sobie sprawy. Najdłuższą jaskinią na Jurze jest tzw. Jaskinia Wierna, której długość sięga aż jednego kilometra. Druga pod względem długości jest Jaskinia Wierzchowska Góra znajdująca się w miejscowości Wierzchowie. Kolejne ciekawe jaskinie to Jaskinia Twardowskiego, Jaskinia Szachownica oraz Jaskinia Brzozowa. Pod względem głębokości najgłębsze jaskinie występują w Górach Sokolich koło Częstochowy. Tutaj prym widzie Jaskinia Studnisko o głębokości 70 metrów. Każdy turysta zna krakowski Wawel, ale nie każdy wie, że w malutkich miejscowościach są równie piękne zabytki lub ich ruiny, które przypominają nam bogatą historię Jury. Pierwsze jurajskie zamki powstały tutaj już w średniowieczu. Zazwyczaj budowane były na szczytach skał i otoczone były głęboką fosą. Wtedy to warownie były jeszcze budowane z drewna, dopiero w XIII wieku zaczęły powstawać zamki z kamienia w połączeniu z materiałem skalnym. Najwięcej jurajskich fortyfikacji powstało za czasu rządów króla Kazimierza Wielkiego. Ten król wybudował niemal 30 zamków, a do tego jeszcze kilka obronnych warowni. Jednak z czasem historia zniszczyła te wspaniałe budowle, a podczas potopu szwedzkiego wiele z nich zostało całkowicie zrujnowanych. Dzisiaj jednak wiele z nich powróciło lub jeszcze powraca do dawnej świetności. Na uwagę zasługuje tutaj warownia w Bobolicach, gdzie trwa odbudowa. Niebawem zwiedzać będzie można wnętrza zamku odnowione na podstawie znalezionych projektów i zapisów w starych dokumentach. Tutaj warto wyróżnić także warownie w Bobolicach, Tęczynie czy też Podzamczu.
Ameryka
20 września 2011; Kategoria: Kontynenty, Świat; Tagi: Atlantyk, charakterystyka, Kanada, kontynent, mróz, noc, ocean, polarna, trwanie, zima
Ameryka Północna jest najbardziej rozwiniętym kontynentem na świecie. Ameryka Północna jest jednym z największych kontynentów na świcie. Znajduje się pomiędzy dwoma oceanami. Zachodu zalewa go Ocean Atlantycki, a od wschodu jest ograniczony Oceanem Spokojnym. W skład tego kontynentu wchodzi największa wyspa świata Grenlandia. Na Grenlandii również znajduje się największe słodkowodne jezioro, zwane Górnym. Na północy Ameryki znajduje się drugie co wielkości świata państwo -Kanada. Kraj ten charakteryzuje się bardzo niską gęstością zaludnienia. Na tym kontynencie spotkać też można drugi pod względem długości łańcuch górski, a mianowicie Góry Skaliste. Na chłodniejszej, północnej stronie panują znacznie dłuższe i mroźniejsze zimy, podczas których trwa noc polarna. Nie rosną tam żadne drzewa. To właśnie na tym kontynencie wytwarzane są głównie wszelkie produkty rozprowadzane po niemalże całym świecie. Ziemia zaopatrywana jest przez Amerykę żywnością oraz surowcami wielu gałęzi przemysłu. Między innymi takimi jak ropa naftowa, czy też kukurydza (znana również jako popcorn). Ameryka Południowa nadal pozostaje w większości nie odkryta. Ameryka Południowa zajmuje czwarte miejsce na świecie jeżeli chodzi o powierzchnię kontynentu. Leży między dwoma potężnymi oceanami. Od zachodu oddziela go z Afryką Ocean Atlantycki, a od wschodu z Australią, Ocean Spokojny, zwany inaczej Pacyfikiem. Kontynent ten rozciąga się od równika , aż po skrajną część Antarktydy. Wzdłuż Ameryki południowej ciągną się Andy. Najdłuższy łańcuch górski na świecie. Biegną one wzdłuż Oceanu Spokojne przez przeszło osiem tysięcy kilometrów. Na zboczach tych wysokich gór, swoje źródła, jedna z największych rzek świata – Amazonka. Kolejne dwie rzeki na tym kontynencie to Orinoko i La Plata, która się znajduje na południu. W Ameryce Południowej mieści się trzynaście krajów. W tym największy z nich, Brazylia zajmuje ponad połowę kontynent. I chyba właśnie tutaj jest największa mieszanka narodowości. Spotkać się można tutaj z językami, takimi jak hiszpański, francuski, portugalski a nawet holenderski. Pierwszymi badaczami byli w szesnastym wieku Hiszpanie i Portugalczycy. Oni właśnie utworzyli tutaj swoje pierwsze kolonie.
Archipelag Bismarcka
1 sierpnia 2011; Kategoria: Wyspy; Tagi: część, gwinea, kanclerz, kompleks, niemiecki, ocean, spokojny, wyspa
Archipelag Bismarcka to kolejny z archipelagów, jakie znajdują się na Oceanie Spokojnym. Szukać go należy w części zachodniej tegoż oceanu, a mówiąc dokładniej – w Melanezji. Cała jego powierzchnia wynosi niespełna pięćdziesiąt kilometrów kwadratowych. Są one zaludnione, a liczba ludności żyjącej tutaj przekracza trzysta dziesięć tysięcy. Najwięcej jest pośród nich Melanezyjczyków, ale bardzo liczną grupę stanowią także Papuasi oraz Polinezyjczycy. Jeżeli chodzi o największe wyspy, to wymienić tutaj można przede wszystkim Nową Brytanię oraz Nową Irlandię. Ponadto z tych bardziej liczących się wspomnieć jeszcze można o Wyspach Admiralicji oraz o Nowym Hanowerze, a także Mussau. Największym miastem Archipelagu Bismarcka jest Rabul w Papui-Nowej Gwinei. Swoją nazwę ten kompleks wysp zawdzięcza kanclerzowi niemieckiemu Otto von Bismarckowi. Pamiętać bowiem trzeba, iż na przełomie stuleci dziewiętnastego oraz dwudziestego archipelag stanowił własność niemiecką. Dziś jest to część Papui-Nowej Gwinei. Archipelag Palmera jest jednym z rozlicznych archipelagów, jakie znajdują się na Oceanie Spokojnym. Mówiąc natomiast precyzyjniej, szukać jego należy w kierunku północno-zachodnim od Półwyspu Antarktycznego. Leży on u wybrzeży Antarktydy Zachodniej. Odkryto go na początku lat dwudziestych dziewiętnastego stulecia. Fakt ten zawdzięczać należy Nathanielowi Palmerowi, odkrywcy i podróżnika rodem ze Stanów Zjednoczonych, od którego nazwiska pochodzi nazwa archipelagu. Nadana ona została prawie osiemdziesiąt lat po tym odkryciu, podczas, kiedy to w te strony wyruszyła badawcza ekspedycja pod belgijską banderą. Trwała ona w sumie dwa lata. Uczestniczyło w niej bardzo wielu znanych naukowców, pośród których znalazły się takie osoby jak między innymi Antoni Bolesław Dobrowolski, Henryk Arctowski oraz Roald Amundsen. Na długość wszystkie wyspy wchodzące w skład Archipelagu Palmera liczą sobie siedemdziesiąt cztery kilometry, natomiast na szerokość – pięćdziesiąt sześć. Wyspy te są małe i jest ich dużo.