Potok i Żarnowiec
23 października 2011; Kategoria: Polska; Tagi: demografia, Jedlicz, miejscowość, położenie, południe, przenoszenie, sieganie, Zręciny
Podniebyl jest niedużą wioską położoną na południe, od Jedlicza. Na wschód od wioski ciągnie się pas lasu, sięgający pod Zręcin. Wśród lasu królują wzniesienia 362 m.n.p.m. Wioska o obszarze 320 ha, posiada 127 gospodarstw, zamieszkałych przez 360 mieszkańców. Zabudowa miejscowości jest rozrzucona. Obok zabudowy ciągnącej się wzdłuż drogi są przysiółki: Olszyny, Stawy, Skrzypieniec i Hajdasz. Majdasz miejscowości istnieje szkoła podstawowa i Ochotnicza Straż Pożarna. Podniebyl został założony już w XV wieku. Od początku dziejów dzielony był na części, które należały do drobnych rodzin szlacheckich. Poszczególne działy były też często zastawiane za długi lub wydzierżawiane. W okresie późniejszym wioska stanowiła często dziedzictwo właścicieli okolicznych wsi. W okresie przed II wojną światową, Podniebyl liczyło 450 mieszkańców. Dzisiejsza liczba świadczy o regresie demograficznym. Spowodowana jest przenoszeniem się młodzieży do miast. We wsi zachowała się część domów starem zabudowy i kilka przydrożnych kapliczek. Potok graniczy z Jedliczem od północnego wschodu. Na zachód od wsi znajdują się nieduże kompleksy leśne. Wśród występujących tu pagórków liczne szyby wydobywcze ropy naftowej. Świadczą one o ponad wiekowej już historii przemysłu naftowego na tym terenie. Liczne maszty, trójnogi, kiwony, sterczące wśród pól i lasów, stanowią charakterystyczny rys w miejscowym krajobrazie. Miejscowość ta położona jest na obszarze 750 ha, a zamieszkuje ją ponad 1600 mieszkańców. W miejscowości znajduje się Dom Ludowy, Kopalnia Ropy Naftowej „POTOK” i szkoła podstawowa. Na terenie Potoka znajdują się też znane od dawna wody mineralne, solanki jodowo – bromowe i wody siarczkowe. Teren ten zamieszkany jest przez człowieka już od czasów starożytnych. Odkryte tu znaleziska pochodzą z okresu pradziejów, epoki brązu i wczesnego średniowiecza. Po wojnie zmieniło się oblicze miejscowości. Pobudowano tu liczne nowe domy i osiedla. Z zabytków na uwagę zasługuje stary dwór i drewniane domy. Żarnowiec liczy sobie 245 numerów i ponad 1060 mieszkańców. Znajduje się tu szkoła, przedszkole, OSP i Muzeum – Dworek Marii Konopnickiej. Miejscowość swymi początkami sięga XIV stulecia. Z istniejących źródeł czytamy, że już w 1340 roku stanowił parafię. Była to osada rycerska. Żarnowiec podobnie jak okoliczne miejscowości nawiedzały klęski żywiołowe i epidemie. Jednakże najbardziej niszczyły go najazdy wojsk obcych. Dworek znajdujący się tu otrzymała na własność Maria Konopnicka. Był to dar od narodu polskiego, z okazji jubileuszu 25 – lecia twórczości pisarskiej. Pisarka spędziła tu wiele chwil ostatnich lat swojego życia. Tworzyła tu i przyjmowała gości. W okresie I wojny Żarnowiec uległ częściowemu zniszczeniu, dokonanemu przez stacjonujące tu wojska rosyjskie. Po II wojnie światowej wieś znacznie się rozbudowała. Wzniesiono wiele nowych domów i szkołę podstawową imienia Marii Konopnickiej. Po śmierci pisarki w dworku mieszkała Zofia Mickiewiczowa, która w 1956 roku, podarowała do narodowi polskiemu. Muzeum zostało tu uroczyście otwarte w 1960 roku. Stałą ekspozycję muzealną stanowią pamiątki po Marii Konopnickiej.
Chlebna
5 września 2011; Kategoria: Polska; Tagi: archeologia, gospodarstwo, Jedlicz, nieduży, odkrycie, południe, zachód, zamieszkanie
Chlebna znajduje się na południowy zachód od Jedlicza. Leży nad rzeką Chlebnianka. Na zachód od wsi ciągnie się nieduży pas lasu. Wieś jest nieduża, liczy 138 gospodarstw, a zamieszkuje ją 665 mieszkańców. We wsi działa Kółko Rolnicze i Ochotnicza Straż Pożarna. Osada założona była w XIV wieku, w okresie pierwszej fazy osadnictwa na prawie magdeburskim. Jak wynika jednak z odkryć archeologicznych, już wcześniej istniały tu pewne formy osadnictwa. Jak całej okolicy, nie ominęły Chlebnej wojny i najazdy. W wieku XVIII wchodziła ona do klucza dóbr Kuropatnickich, a w następnym wieku do dobra Stojowskich. Na początku naszego wieku miejscowość liczyła 390 mieszkańców, w tym dwie rodziny żydowskie. Była wówczas w rękach Stawiarskich. W okresie utworzenia gminy zbiorowej Jedlicze, w 1934 roku, zamieszkiwało ją 390 osób. W okresie istnienia gromadzkich władz narodowych od 1955 do 1972 roku Chlebna była siedzibą władz gromad. Dziś jest to znacznie rozbudowana podjedlicka wieś. Dobieszyn graniczący z Jedliczem, położony jest w odległości 3 kilometrów na południowy wschod od miasta, przy drodze do Krosna. Jest to rozległa wieś, licząca 1400 mieszkańców. Jest tutaj ponad 300 zabudowań gospodarczych na blisko 500 ha. We wsi znajduje się dom kultury, Kółko rolnicze i Ochotnicza Straż Pożarna. Z przedsiębiorstw przemysłowych istnieje w Dobieszynie huta szkła, specjalizująca się w produkcji szkła gospodarczego i artystycznego. Wieś założona została prawdopodobnie w XV stuleciu. Osada stanowiła wówczas własność Mikołaja Uchacza. Uchaczowie mieli tu swój dwór, duży folwark oraz stawy rybne. We wsi był też młyn i karczma. Ze źródeł wynika, że w 1655 i 1657 roku miejscowość splądrowały wojska szwedzkie i siedmiogrodzkie. W czasie działalności konfederacji barskiej stacjonował tu oddział Skotnickiego. W 1934 roku, Dobieszyn stał się jedną ze wsi gminy Jedlicze. W tym czasie miejscowość liczyła już ponad 800 mieszkańców. We wsi znajdowały się sklepy i warsztaty rzemieślnicze.