Dziwne warunki dziwne stworzenia
14 października 2011; Kategoria: Flora i fauna; Tagi: barwa, czucie, ewolucja, fiordy, jaskinia, oczy, opuszczenie, organ, rozwój, ryba, siarka, zanik, ławice
Słona woda, w przeciwieństwie do słodkiej nie powoduje erozji wapienia. Skaliste fiordy wysp Biednych Rycerzy Nowej Zelandii są podziurawione morskimi jaskiniami. One także stały się schronieniem dla wielu gatunków. Po połowach, ogromne ławice ryb, wracają do jaskiń, które są dla nich schronieniem przed drapieżnikami. Jest to dla nich miejsce nocnego odpoczynku. W jaskiniach tych mieszka znacznie więcej gatunków ryb. Niektóre opuszczają jaskinie każdego wieczoru, ponieważ żywią się wyłącznie w nocy. Wiele jaskiń przypomina wyspy. Są odcięte od zewnętrznego świata i od innych grot. Izolacja ta przyczyniła się do ewolucji bardzo dziwnych stworzeń. Są to troglobionty, zwierzęta, które nigdy nie opuszczają jaskiń Za przykład mogą tu służyć salamandry jaskiniowe, czy belizyjski biały krab. Zwierzęta te nie mają oczu, zanikły w procesie ewolucji, ale mają rozwinięte inne organy czuciowe. W niektórych jaskiniach jest ogromne stężenie gazów, a woda tam płynąca zabarwiona jest siarką. Trudno spodziewać się tam, jakiego kol wiek życia, a jednak Polinezje jaskiniowe radzą sobie nieźle, pomimo kwasu siarkowego i niskiej zawartości tlenu. Woda w jaskiniach nie tylko powoduje samą erozję, ale także buduje. W tej wodzie jest bardzo dużo rozpuszczonego wapienia. Kiedy połączy się on z powietrzem w jaskini, część utworzy minerał, zwany kalcytem. W taki sposób formują się fantazyjne, dekoracyjne formy, zwisające z sufitu, zwane stalaktytami. Każda kropla pozostawia jedynie minimalne ilości kalcytu, ale w miarę czasu, w wyniku tego procesu, powstają niesamowicie efektowne kształty. Jeśli woda sączy się przez sklepienie dość szybko, kalcyt odkłada się na podłodze jaskini i tworzy stalagmity. Dzięki zmianom w przepływie wody i ruchu powietrza, tworzą się przeróżne formy skalne, wszystkie jednak powstają dzięki jednemu i temu samemu procesowi, czyli powolnemu odkładaniu się rozpuszczonego wapienia. Kiedy stalaktyt połączy się ze stalagmitem, powstaje kolumna. Powstawanie struktur, takich jak te, w amerykańskich jaskiniach, może trwać wiele tysięcy lat, ale czasem cały proces tworzenia zamiera, a jaskinie wyglądają, jakby nie było w nich najmniejszego życia.
Flora i namorzyny
26 sierpnia 2011; Kategoria: Flora i fauna; Tagi: Arktyka, barwa, barwnik, glon, kraina, król, lód, powstanie, północ, śnieg, wytapianie
Żyją w krainie lodów i nadają jej barwy. Przez wiele dziesiątków lat obserwowano, iż na lodzie znajdującym się wysoko w górach lub zalegającym na biegunie północnym czy też południowym pojawiły się barwne palmy. Nazwano je kwitnieniem lodu, ponieważ nie potrafiono tego zjawiska wyjaśnić. Dopiero przeprowadzone przez Friesa badania dały odpowiedź na pytani, czym są i skąd się biorą owe barwne plamy na lodzie. Okazało się, że pod wpływem promieni słonecznych w niektórych miejscach lód się wytapia i powstaje niewielki stawek wody, w którym rozpoczyna się życie. W tak trudnych warunkach potrafią się rozwijać glony, którym wystarczy, aby temperatura nieco podniosła się ponad zero stopni. Pojawiają się różne glony i od barwnika, jaki się w nich znajduje zależy kolor plamy pojawiającej się na lodzie. Czerwone lub różowe plamy glonów można spotkać w Kordylierach, a w Alpach występują glony mające kolor żółtozielony. Arktyka i Antarktyda to dwie krainy, w których króluje śnieg i lód, ale nawet tam potrafią żyć glony. Potężne powierzchnie gór lodowych pokrywają glony nadając im różne kolory, najczęściej czerwony, zielony lub żółty. Roślina w bardzo ciekawy sposób zapylająca się. Rośliną tworzącą podwodne łąki jest walisneria spiralna rosnąca w strefie tropikalnej i subtropikalnej. Podziwiać można jedynie pojedyncze, podłużne liście rośliny wznoszące się ponad taflę wody. Pozostała część walisnerii znajduje się pod wodą. Rosnące nad powierzchnią wody liście są konieczne do przetrwania gatunku. Część rośliny z szypułką wynurza się z wody i dopiero wtedy zakwitają kwiaty żeńskie. Kwiaty męskie znajdują się pod wodą, odrywają się i wypływają na powierzchnię. Po wypłynięciu kwiaty otwierają się i powoli płyną aż spotkają na swej drodze kwiat żeński. Wtedy może dojść do zapylenia. Zapłodniona szypułka rośliny wydłuża się i skręca tworząc spiralną łodygę, która zgina się i pozwala owocowi powrócić pod wodę. Walisneria rośnie tylko w lądowych zbiornikach wodnych, stawach i jeziorach. Nie może to być akwen, w którym woda przemieszcza się w szybki sposób, ponieważ uniemożliwiłoby to zapylenie rośliny. Walisneria spiralna rozmnaża się bardzo szybko i równie szybko staje się problemem, ponieważ zarasta duże obszary wód tworząc zieloną plątaninę łodyg pod wodą. Formacje roślinne tworzące korzenie oddechowe. Na obszarach, gdzie ciągle docierają fale morskie i zalewają ziemię rosną specyficzne formacje roślinne nazywane namorzynami. Są to rośliny, które wytworzyły szczudlaste korzenie zakotwiczone w mule. Do roślin tego typu zalicza się przede wszystkim drzewa i krzewy z rodzaju korzeniara. Są one przystosowane nie tylko do trudnych warunków, jakim jest życie w wodzie na bagnistym podłożu, ale również duże zagęszczenie soli. Namorzyny potrzebują również do życia tlen, który czerpią z powietrza za pomocą korzeni oddechowych. Kiedy jest przypływ i wokół drzew znajduje się tafla wody, spod niej wystają pionowo skierowane paliki. Są to właśnie korzenie oddechowe. Namorzyny wypracowały ciekawy sposób rozmnażania. Jako że często zalewa jej woda niektóre gatunki produkują siewki na roślinie macierzystej. Korzeniara ostrokończysta należy do roślin, które już w wiszącym na drzewie owocu z nasieniem kiełkują. Rozwijający się pęd przebija owoc i wyrasta na zewnątrz. Rośnie na gałęzi osiągając długość nawet metra. Pod wpływem własnego ciężaru odpada i wbija się w dno, by dalej rosnąć, już jako oddzielna roślina.