Kurorty Majorki
20 października 2011; Kategoria: Różne, Wyspy; Tagi: lotnisko, palma, rodzina, spokój, stolica, wypoczynek, zgłoszenie
Największe i najbardziej popularne kurorty Majorki znajdują się na południu wyspy, niedaleko stolicy wyspy, czyli Palmy de Majorki. Bliskość lotniska sprawia, że łatwo się do nich dostać zwykła miejska komunikacją, która na Majorce działa fenomenalnie. Najpopularniejszy kurort południa to El Arenal. Tu skupionych jest mnóstwo hoteli. Wybór naprawdę bardzo duży od jednogwiazdkowych – dla klientów mało wybrednych, do tych, gdzie można się zanurzyć w luksusie. O ile oczywiście dysponujemy odpowiednią kasą. Południe Majorki polecić można zgłasza ludziom młodym pragnącym się wyszumieć oraz rodzinom z małymi dziećmi. Tu nie trzeba się zastanawiać, co robić z czasem i jak wypełnić go dzieciom. Zdecydowanie jednak południe wyspy trzeba odradzić ludziom szukającym spokoju. Tu go znaleźć nie można. Życie dyskotek kończy się między godziną 2 a 3 w nocy – a o godzinie 5 zaczyna się praca służb porządkowych. Bo przecież ktoś to musi posprzątać. Jeśli chcemy wypocząć w spokoju, to lepiej wybrać się na północ wyspy, np. do Alcudii. Bedąc na Majorce warto spróbować tutejszej kuchni. Jeśli jednak byliśmy już wcześniej w Hiszpanii, to niczym specjalnym i nowym Majorka nas pod tym względem nie zaskoczy. Nie mniej jednak warto zajrzeć tu i ówdzie, aby tej kuchni zakosztować. Nie można oczywiście nie spróbować tradycyjnej paelli – to podstawa. Bardzo smaczne są też ich szybko przygotowywane tapas, czyli małe kanapeczki – takie w sam raz na ząb. Ich przygotowanie zajmuje niewiele czasu. Otóż małe kromeczki wiejskiego chleba skrapia się oliwą i smaruje pastą ze świeżych pomidorów, które akurat w krajach śródziemnomorskich smakują wybornie. Typowo wyspiarską, majorkańską specjalnością jest kiełbasa o dziwnej nazwie sobrasada. Trochę przypomina ona naszą metkę. Jest to kiełbasa z drobno mielonej surowej wieprzowiny z dużym dodatkiem czerwonej papryki. Oczywiście jak to w karach śródziemnomorskich wszędzie proponuje się rozmaite owoce morza. Jeśli chcemy je zjeść świeże, to niezamawiajmy ich w poniedziałki. Nikt ich tam w weekendy nie wyławia. Nieodłącznym elementem Majorki jest muzyka, która towarzyszy turystom odwiedzającym Majorkę niemal na każdym kroku. Słyszymy ją kiedy otwieramy rankiem oczy i słyszymy ją, kiedy po dniu pełnym wrażeń, próbujemy zasnąć. Kiedy zapada wieczór, swe podwoje otwierają dyskoteki, które mnożą się tam jak grzyby po deszczu. Wszystkie mamią klientów rozmaitością rabatów oraz rozmaitością klimatów muzycznych. Każdy znajdzie tu coś dla siebie. Prym wśród dyskotek wiodą te organizowane prze Niemców, których na Majorce jest tylu, że chwilami zapominamy, gdzie jesteśmy i wydaje się nam, że to kraj naszych sąsiadów zza Odry. Otóż zawiadują oni tzw. Maga Parkami, czyli dyskotekami urządzanymi w budynkach wielkości hal targowych. Wszystko oczywiście tonie w morzu piwa. Hotele również organizują swoim klientom dyskoteki na miejscu lub tzw. wieczory regionalne, czyli mieszankę hiszpańskich rytmów i hiszpańskiej kuchni. W tych rozrywkowych propozycjach Majorki oczywiście sporo kiczu i tandety, ale na urlopie można się wyluzować i przymknąć na to oko.
Chopin na Majorce
14 września 2011; Kategoria: Świat, Wyspy; Tagi: Chopin, darmo, klasztor, koncert, kuracja, Majorka, początek, pogoda, posłuch, rodak, talent, zwiedzanie, życie
Majorka to także miejsce bardzo mocno związane z naszym narodowym kompozytorem Fryderykiem Chopinem. to właśnie tu przywiozła Chopina jego kochanka George Sand. Chopin przyjechał tu podreperować mocno już nadwątlone zdrowie. Ponieważ Majorka to klimat dość łagodny, postanowiono, że tu będzie próbował dalszej kuracji w walce z nieuleczalną wówczas gruźlicą. Jego pobyt przypadał na okres zimowo wiosenny, jednak pogoda początkowo nie sprzyjała kuracji – dość częste opady, spora zatem wilgoć pogarszały jego stan zdrowia. Oboje kochankowie zamieszkali w klasztorze w Valldemossie. Do dziś można zwiedzić celę klasztorną, w której wtedy mieszkał i tworzył Fryderyk Chopin. Jest tam również okazja, by posłuchać na żywo krótkiego koncertu chopinowskiego. Można się zatem na chwilę przenieść w tamte odległe czasy. Wrażenie robi też pianino, przy którym pracował nasz chorowity lecz niezwykle utalentowany rodak. Nie na darmo mówi się, iż Chopin rodem Warszawianin, sercem Polak, a talentem świata obywatel. Każde miejsce na ziemi posiada różne atrakcje, których będąc tam nie można ominąć. Na Majorce też jest sporo takich miejsc. Pierwszą rzeczą, którą trzeba zobaczyć to oczywiście sama stolica wyspy, czyli Palma de Majorca ze wspaniałą Katedrą i starówką. Spacer przepięknymi uliczkami starówki, to naprawdę niesamowita uczta duchowa. A jeśli jeszcze mamy trochę kasy, to można taki spacer zakończyć prawdziwą ucztą, w jednej z tysięcy tawern, które kuszą swoimi wyśmienitymi daniami. Warto też w stolicy odwiedzić pięknie położony port. Ze stolicy Majorki można udać się we wspaniałą podróż pociągiem do portowego miasteczka Soller. Trasa pociągu ciągnącego wagoniki stylizowane na te z wieku XIX biegnie przez góry, gaje oliwne i cytrusowe. To naprawdę niezapomniana wyprawa. W samym miasteczku czeka na turystów z kolei tramwaj rodem z San Francisco. Warto też wypożyczyć samochód, aby poznać inne atrakcje wyspy, jak choćby słynną jaskinię smoka, fabrykę sztucznych pereł lub malownicze miasteczko Porto Cisto, w którym swoją rezydencję ma tenisista Nadal.
Wyspy Galapagos
11 września 2011; Kategoria: Wyspy; Tagi: gad, gady, glob, ochrona, potrzeba, powód, przypadek, UNESCO, ziemia, żółw
Wyspy Galapagos to niewątpliwie jeden z najbardziej znanych archipelagów, jakie znajdują się na Oceanie Spokojnym. Określane są one również mianem Wysp Żółwich – a to z powodu żółwi, jakie tutaj żyją. Gady te zaliczane są do grona największych spośród wszystkich występujących na ziemskim globie gadów. Archipelag ten jest terytorium należącym do Ekwadoru. Łączna jego powierzchnia zajmuje niespełna osiem tysięcy kilometrów kwadratowych. Swoją sławę w głównej mierze zawdzięczają one Karolowi Darwinowi – to on rozsławił je na całym świecie poprzez swoją teorię ewolucji. Liczba największych wchodzących w skład archipelagu wysp wynosi trzynaście. Najstarsze natomiast liczą sobie nawet cztery miliony lat. Pamiętać również trzeba o tym, że charakteryzują się także czynnym wulkanami – pod tym względem jest to jeden z najbardziej aktywnych obszarów Ziemi. Ich odkrycie miało miejsce w połowie lat trzydziestych szesnastego stulecia, a stało się to przypadkowo. Wyspy objęte są przez UNESCO ochroną. Archipelag o dość oryginalnej nazwie takiej jak Wyspy Lojalności również znajduje się na Oceanie Spokojnym. Jest to jedna spośród trzech prowincji zależnej od Francji Nowej Kaledonii. Wyspy te odkryte zostały na początku lat dziewięćdziesiątych osiemnastego stulecia. Dokonała tego francuska ekspedycja naukowa, na czele której stał Antoine d’Entrecasteaux. Jednakże pierwszy Europejczyk postawił swoją nogę tutaj dopiero rok później, a był nim Brytyjczyk William Raven. Po raz pierwszy Wyspy Lojalności zostały dokladnie zbadane pod koniec lat dwudziestych wieku dziewiętnastego. Wynikiem tych prac była ich mapa, jak powstała wraz z początkiem lat czterdziestych. Jako pierwsi osiedlili się tutaj angielscy misjonarze, później dołączyli do nich ci francuscy. Sześć spośród wchodzących w skład archipelagu wysp jest zamieszkiwana, reszta natomiast jest bezludna. W ciągu roku średnie temperatury powietrza oscylują w granicach pomiędzy dwudziestoma trzema stopniami Celsjusza a dwudziestoma ośmioma. Wyspy Morza Koralowego znajdują się na Oceanie Spokojnym. Jest to obszar zależny od Australii, a swoim zasięgiem obejmuje on zarówno rafy koralowe, jak i niezbyt duże wyspy, które to są rozrzucone na łącznej powierzchni wynoszącej siedemset osiemdziesiąt tysięcy kilometrów kwadratowych. Po raz pierwszy w historii znalazły się na mapach na początku dziewiętnastego stulecia. W tamtym okresie uznawane one były za część Nowej Południowej Walii. Składa się na nie między innymi dwadzieścia dziewięć raf oraz atoli, spośród których dwanaście przez cały czas jest pod wodą. Na pozostałych zaś zlokalizowane są wysepki – charakteryzują się one małymi rozmiarami oraz tym, że nie mieszkają na nich ludzie. Ogólnie rzecz biorąc, ich liczba wynosi pięćdziesiąt jeden. Małym wyjątkiem jest wyspa o nazwie Willis Island, gdzie stale przybywa czteroosobowa grupa, której zadaniem jest obsługiwanie morskiej latarni. Jeśli chodzi o roślinność na tych wysepkach, to jest ona niesamowicie uboga, w zasadzie to tylko trawa.
Wyspy Auckland
6 sierpnia 2011; Kategoria: Wyspy; Tagi: błą, fiasko, historia, nędza, nowa, padlina, powód, rozbitek, Zelandia
Wyspy Antypodów to kolejny z archipelagów znajdujących się na Oceanie Spokojnym. Jest to terytorium należące do Nowej Zelandii. Wyspy te zostały odkryte wraz z początkiem dziewiętnastego stulecia. Składa się na nią główna wyspa mająca powierzchnię sześćdziesięciu kilometrów kwadratowych, druga największa w kolejności licząca sobie dwa kilometry, a oprócz tego mnóstwo małych wysepek. Na żadnej spośród nich nie mieszkają ludzie. Były tutaj prowadzone próby mające na celu hodowanie bydła – niestety, wszystkie zakończyły się fiaskiem. Powodem tego były panujące tam warunki klimatyczne – do łagodnych one z pewnością nie należą. Ich nazwa wzięła się z błędnego przekonania Anglików – doszli do wniosku, że archipelag leży na antypodach Wielkiej Brytanii. Ciekawa jest bardzo historia pewnych rozbitków, którzy w latach dziewięćdziesiątych dziewiętnastego wieku spędzili tutaj trzy długie miesiące. Odżywiali się nędznie tym, nawet padliną, a na drugim krańcu wyspy był świetnie zaopatrzony magazyn żywności. Wyspy Auckland także położone są na Oceanie Spokojnym, a mówiąc dokładniej – na Płaskowyżu Nowozelandzkim. Jest to terytorium należące do Nowej Zelandii. W skład tego archipelagu wchodzą wyspy, których pochodzenie określić można jako wulkaniczne. Nie mieszkają na nich ludzie, bo bardzo często mają tu miejsce silne trzęsienia ziemi. Powierzchnia wszystkich razem wynosi niespełna sześćset trzydzieści kilometrów kwadratowych, przy czym najwięcej – bo pięćset dziesięć kilometrów kwadratowych – zajmuje wyspa nosząca nazwę Auckland. Słynie ona przede wszystkim z bardzo okazałych klifów – niektóre z nich liczą sobie na wysokość nawet kilkaset metrów. Najwyższym natomiast szczytem jest tutaj Cavern Peak liczący sobie na wysokość niespełna sześćset sześćdziesiąt metrów ponad poziomem morza. Historia Wysp Auckland sięga pierwszych lat dziewiętnastego stulecia, kiedy to zostały one odkryte. Dokonał tego Abraham Bristow. Już w rok po odkryciu Wielka Brytania uznała archipelag jako należący do niej.