Oceany
19 września 2011; Kategoria: Flora i fauna, Różne; Tagi: Ameryka, błona, fotograficzna, magnez, odkurzacz, olbrzym, substancja
Różne bogactwa oceanu Do najważniejszych substancji uzyskiwanych z wody morskiej należy magnez, lekki metal wykorzystywany w konstrukcjach samochodów i samolotów, do produkcji ogni sztucznych i lekarstw oraz w przemyśle metalurgicznym. Innym pierwiastkiem rozpuszczonym w wodzie jest brom – składnik błon fotograficznych i wielu lekarstw. Zarówno brom, jak i magnez eksploatowane są z wody morskiej przez firmy amerykańskie. Woda morska zawiera również znaczne ilości wapnia i potasu, ale ich eksploatacja jest na razie nieopłacalna, ponieważ obfite i łatwo dostępne złoża tych minerałów znajdują się na lądzie. Poważniejsze plany dotyczą występujących w wodzie morskiej złota i uranu. W większych ilościach z dna morskiego pobiera się piasek i żwir, wykorzystywane do budowy dróg i budynków. Tak zwane pogłębiarki ssące, działające jak olbrzymie odkurzacze, wyłapują piasek i żwir w płytkich wodach przybrzeżnych. W podobny sposób eksploatuje się pokłady kredy – skały utworzonej ze szkieletów drobnych organizmów morskich. Kredę wykorzystuje się do produkcji cementu i betonu. Wiele cennych kruszców występuje w postaci tzw. złóż okruchowych. Do najbardziej znanych należą ziarna i samorodki (duże ziarna czystego metalu rodzimego) złota, znajdowane w rzekach i strumieniach obszarów złotonośnych. Złoto zostało wymyte ze skał, głównie w ciągu ostatnich 65 milionów lat. Razem z rzekami okruchy złota trafiają do morza, gdzie odkładają się bezpośrednio na plaży lub w płytkich wodach szelfowych. Większość metali występuje w rudach, na przykład tytan jako rutyl, czyli dwutlenek tytanu, oraz ilmenit, czyli tlenek żelaza i tytanu. Złoto i platyna nie występują w postaci rud. Sól z wody morskiej Już 4000 lat temu ludzie potrafili otrzymywać sól z wody morskiej. Woda morska zawiera średnio około 2,5% chlorku sodu (chemiczna nazwa soli kuchennej), który po odparowaniu wytrąca się w postaci pięknych, regularnych kryształków zwanych halitem. Jako że najprościej otrzymać sól z wody morskiej przez odparowanie, pierwsi ludzie, którym się to udało, byli mieszkańcami suchych i ciepłych krajów, gdzie przez większą część roku świeci słońce. Wciąż jeszcze otrzymuje się sól tą metodą, min. we Francji, Włoszech i Hiszpanii w basenie Morza Śródziemnego, oraz w Chinach, Indiach i Japonii w Azji Wschodniej. Woda morska wpuszczana jest do obszernych i płytkich basenów, w których w miarę odparowywania wody zbiera się sól. Łączna ilość soli produkowanej na świecie z wody morskiej wynosi 6 milionów ton rocznie. W krajach o nieco chłodniejszym klimacie, np. w Wielkiej Brytanii, trudno było liczyć na naturalne odparowanie, dlatego wodę morską podgrzewano przy użyciu torfu, drewna lub węgla, czyli surowców naturalnych.